STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова галота
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гало́та мн. гало́ты |
| Родны каго? чаго? |
гало́ты мн. гало́т |
| Давальны каму? чаму? |
гало́це мн. гало́там |
| Вінавальны каго? што? |
гало́ту мн. гало́ты |
| Творны кім? чым? |
гало́тай, гало́таю мн. гало́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
гало́це мн. гало́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Стары гаворыць — гародзіць, ды на праўду выходзіць.
Стары са шляху не звядзе.
Такое ўражанне, што 80 % беларускіх прыказак — пра беды, бядоту, галечу, галоту, нястачы, нядолю, слёзы, енк, адчай, пакуты, мукі, мучэнні, гора, гараванне, боль, смутак, няшчасце, гаротны лёс.
У капца́ няма канца.halota — беларуская лацінка
Слова галота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік галота — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове галотнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гало́сная (8)
(6) пяко́та ‹
› гало́сны (7)
(7) спяко́та ‹
› гало́сы (6)
(6) бало́та ‹
› гало́тнасць (10)
(8) пазало́та ‹
› гало́тнік (8)
(8) закало́та ‹
› галоўбу́х (8)
(7) гібло́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
І сапраўды.