STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пазалота
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пазало́та мн. пазало́ты |
| Родны каго? чаго? |
пазало́ты мн. пазало́т |
| Давальны каму? чаму? |
пазало́це мн. пазало́там |
| Вінавальны каго? што? |
пазало́ту мн. пазало́ты |
| Творны кім? чым? |
пазало́тай, пазало́таю мн. пазало́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
пазало́це мн. пазало́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не цяпер, дык у чацвер.
найбліжэйшым часам— У нас на рабоце ёсць Валянцей. Ён такі дурны, нічога рабіць не ўмее. Мы за яго ўсё робім.
— Па-мойму, Валянцей не такі ўжо і дурны.
pazalota — беларуская лацінка
Слова пазалота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пазалота — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пазалотнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› па́залкі (7)
(7) спяко́та ‹
› пазало́мваць (11)
(6) бало́та ‹
› пазало́мліваць (13)
(6) гало́та ‹
› пазало́тнік (10)
(8) закало́та ‹
› пазало́тніцкі (12)
(7) гібло́та ‹
› пазало́тны (9)
(8) смугло́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
