STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова смуглота
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
смугло́та мн. смугло́ты |
| Родны каго? чаго? |
смугло́ты мн. смугло́таў, смугло́т |
| Давальны каму? чаму? |
смугло́це мн. смугло́там |
| Вінавальны каго? што? |
смугло́ту мн. смугло́ты |
| Творны кім? чым? |
смугло́тай, смугло́таю мн. смугло́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
смугло́це мн. смугло́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І ў старой печы агонь добра гарыць.
Стары вол ніколі баразну не скрывіць (не сапсуе).
Дзе старыя кусты, той двор не пусты.
— Слухай, там у халадзільніку быў торт. Дзе ён?
— Я з'ела адзін кавалачак.
— Добра, а дзе астатнія кавалачкі?
— А я не рэзала.
smuhlota — беларуская лацінка
Слова смуглота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік смуглота — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове смуглявасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› смуглатва́ры (11)
(8) пазало́та ‹
› смуглаце́лы (10)
(8) закало́та ‹
› смугле́ць (8)
(7) гібло́та ‹
› сму́глы (6)
(6) пело́та ‹
› смуглява (8)
(5) зло́та ‹
› смугля́васць (11)
(7) гніло́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
І сапраўды.