аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова галоўурач
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
галоўура́ч мн. галоўурачы́ |
| Родны каго? чаго? |
галоўурача́ мн. галоўурачо́ў |
| Давальны каму? чаму? |
галоўурачу́ мн. галоўурача́м |
| Вінавальны каго? што? |
галоўурача́ мн. галоўурачо́ў |
| Творны кім? чым? |
галоўурачо́м мн. галоўурача́мі |
| Месны у кім? у чым? |
галоўурачу́ мн. галоўурача́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пытайся не ў старога, а ў бывалага.
— Чаму вы ніколі не хварэеце?
— А я не нервуюся.
— І вы так многа працуеце, як вы расслабляецеся?
— А я не напружваюся.
haloŭurač — беларуская лацінка
Слова галоўурач (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік галоўурач — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове галош + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гало́ўны (7)
(5) тура́ч ‹
› галоўпашта́мт (12)
(7) ветура́ч ‹
› галоўрэд (8)
(8) бортура́ч ‹
› галоўчатападо́бны (16)
(5) каса́ч ‹
› гало́ўчаты (9)
(5) каса́ч ‹
› Гало́ўчын (8)
(5) наса́ч ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.