дачуваць

гэта

— спазнаваць, чуць што-небудзь

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў дачуваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	дачува́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я дачува́ю мы дачува́ем ты дачува́еш вы дачува́еце ён, яна, яно дачува́е яны дачува́юць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. дачува́ла м. дачува́ў н. дачува́ла мн. дачува́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты дачува́й вы дачува́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	дачува́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

кадук яго ведае — нічога невядома (пра каго‑, што‑н.)
кадук з ім = хай, няхай будзе так

халера з ёй / чорт з табой
ліха з вамі / пярун з імі

Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.

dačuvać — беларуская лацінка

Слова дачуваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: