аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова цукар
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
цу́кар мн. цу́кры |
| Родны каго? чаго? |
цу́кру мн. цу́краў |
| Давальны каму? чаму? |
цу́кру мн. цу́крам |
| Вінавальны каго? што? |
цу́кар мн. цу́кры |
| Творны кім? чым? |
цу́крам мн. цу́крамі |
| Месны у кім? у чым? |
цу́кры мн. цу́крах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
гандэ́лак — закусачная
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы— Табе пяць ці шэсць кавалачкаў цукру?
— Два, але каб я бачыў.
cukar — беларуская лацінка
Слова цукар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік цукар — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове цукарнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› цудо́ўны (7)
(19) беларус-першадрукар ‹
› цу́к (3)
(13) паркаледрука́р ‹
› цу́канне (7)
(6) штука́р ‹
› цукарзмяшча́льны (15)
(6) ваўка́р ‹
› цу́карнік (8)
(9) Сыктыўка́р ‹
› цу́карніца (9)
(7) спецка́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.