аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
цу́к — назоўнік цу́кар — назоўнік
канцэпт

цуканне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова цуканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 цу́канне

мн.  цу́канні
Родны
каго? чаго?		 цу́кання

мн.  цу́канняў
Давальны
каму? чаму?		 цу́канню

мн.  цу́канням
Вінавальны
каго? што?		 цу́канне

мн.  цу́канні
Творны
кім? чым?		 цу́каннем

мн.  цу́каннямі
Месны
у кім? у чым?		 цу́канні

мн.  цу́каннях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

сыпаць бісер (перлы) перад свіннямі

дарэмна гаварыць аб чым-н. ці даказваць што-н. таму, хто не здольны або не хоча зразумець гэта

Кожны народ мае хаця б адзін геніяльны твор, і гэты твор — мова.

Алесь Разанаў

cukannie — беларуская лацінка

Слова цуканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік цуканне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове цукар + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› цудо́ўненькі (11)

(7) фу́канне ‹

› цудо́ўны (7)

(7) ху́канне ‹

› цу́к (3)

(9) буху́канне ‹

› цу́кар (5)

(7) шука́нне ‹

› цукарзмяшча́льны (15)

(8) ашука́нне ‹

› цу́карнік (8)

(11) богашука́нне ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

трус