STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова штукар
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
штука́р мн. штукары́ |
| Родны каго? чаго? |
штукара́ мн. штукаро́ў |
| Давальны каму? чаму? |
штукару́ мн. штукара́м |
| Вінавальны каго? што? |
штукара́ мн. штукаро́ў |
| Творны кім? чым? |
штукаро́м мн. штукара́мі |
| Месны у кім? у чым? |
штукару́ мн. штукара́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.
— Кім ты хочаш стаць, калі вырасцеш?
— Шчаслівым.
— Ты не зразумеў пытання…
— Вы не зразумелі адказу…
štukar — беларуская лацінка
Слова штукар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік штукар — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове штукарка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› штука́нт (7)
(11) першадрука́р ‹
› штука́нтка (9)
(19) беларус-першадрукар ‹
› штука́нтны (9)
(13) паркаледрука́р ‹
› штука́рка (8)
(5) цу́кар ‹
› штукарнічальны (14)
(6) ваўка́р ‹
› штука́рскі (9)
(9) Сыктыўка́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
у беларускай мове няма слова МАКАРОНЫ (у мн. ліку)