Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 дзяліцца, дзялюся, дзелішся, дзеліцца; незакончанае трыванне
  1. Распадацца на часткі, на групы; раздзяляцца. Горад дзеліцца на пяць раёнаў. ▪ Усе хлапчукі пароўну дзяліліся і, разышоўшыся ў розныя бакі, пачыналі збіраць на полі каменне і шпурляць .. у свайго «праціўніка». ← Мікола Лобан. Пры выбарах у сельсавет сяляне дзяліліся на два лагеры. ← Змітрок Бядуля. // Рабіць надзел гаспадаркі, маёмасці з кім-н. — Мы як дзяліліся, дык хоць каб хто слова з нас адзін на аднаго дрэннае сказаў. Мы па-брацку разышліся. ← Кузьма Чорны. Дзяліліся сыны з бацькамі, браты з братамі; так стала больш за дзве сотні двароў. ← Васіль Каваль.
  2. чым з кім. Аддаваць каму-н. частку чаго-н. свайго; узаемна аддаваць адзін другому частку чаго-н. свайго. Многія з гэтых людзей садзіліся побач і дзяліліся з .. [Норам і маці] апошнім кавалкам хлеба. ← Іван Шамякін. Я не мог не наведаць і верных сяброў, Хто дзяліўся са мной І абоймай патронаў у часе баёў, І апошняй скарынкай, а ў часе піроў Звонкай песняй сваёй. ← Максім Танк. // пераноснае значэнне Перадаваць, паведамляць каму-н. што-н.; узаемна абменьвацца чым-н. Дзяліцца вопытам. Дзяліцца ведамі. ▪ Аб усім мог расказаць муж, але ён, як скупы ці няўважлівы чалавек, не хацеў дзяліцца з жонкай заводскімі навінамі. ← Уладзімір Шахавец. // Давяраць, раскрываць (думкі, пачуцці). Прыяцелі шапталіся, дзяліліся нейкімі сваімі сакрэтамі. ← Міхась Лынькоў.
  3. Мець здольнасць да дзялення на які-н. лік без астачы. Дзесяць дзеліцца на пяць.
  4. залежны стан да дзяліць (у 1 знач.).