дугаць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў дугаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	ду́гаць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я ду́гаю мы ду́гаем ты ду́гаеш вы ду́гаеце ён, яна, яно ду́гае яны ду́гаюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. ду́гала м. ду́гаў н. ду́гала мн. ду́галі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты ду́гай вы ду́гайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	ду́гаючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

з блыхі рабіць вала — прыдаваць чаму-н. нязначнаму вялікае значэнне; перабольшваць

— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!

duhać — беларуская лацінка

Слова дугаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: