Дугін

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
уласны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
змешаны тып скланення

праскланяць слова Дугін
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	Ду́гін мн. Ду́гіны
Родны каго? чаго?	Ду́гіна мн. Ду́гінаў
Давальны каму? чаму?	Ду́гіну мн. Ду́гінам
Вінавальны каго? што?	Ду́гіна мн. Ду́гінаў
Творны кім? чым?	Ду́гіным мн. Ду́гінамі
Месны у кім? у чым?	Ду́гіне, Ду́гіну мн. Ду́гінах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

У каго веды, у таго і сіла.

Стаю на кухні, гатую. Падыходзіць сын і кажа: «Тат, калі я буду працаваць, я буду табе і прадукты купляць, і камуналку аплачваць!» Я аж праслязіўся. Яму 29 гадоў.

Duhin — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА