дулець

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў дулець
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	дуле́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я дуле́ю мы дуле́ем ты дуле́еш вы дуле́еце ён, яна, яно дуле́е яны дуле́юць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. дуле́ла м. дуле́ў н. дуле́ла мн. дуле́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты дуле́й вы дуле́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	дуле́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Усё жыццё авечка ваўкоў баялася, а з'еў яе пастух.

грузінская прыказка

учитель — настаўнік, самоучитель — самавучыцель
невидимый — нябачны, невидимка — невідзімка
бумага — папера, бумажник — бумажнік
скромная — сціплая, скромница — скромніца
телевидение — тэлебачанне, телевизор — тэлевізар
сочинять — пісаць, сочинение — сачыненне
пёс — сабака, Большой Пёс — Вялікі Пёс

dulieć — беларуская лацінка

Слова дулець (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: