STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дуліна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ду́ліна мн. ду́ліны |
| Родны каго? чаго? |
ду́ліны мн. ду́лін |
| Давальны каму? чаму? |
ду́ліне мн. ду́лінам |
| Вінавальны каго? што? |
ду́ліну мн. ду́ліны |
| Творны кім? чым? |
ду́лінай, ду́лінаю мн. ду́лінамі |
| Месны у кім? у чым? |
ду́ліне мн. ду́лінах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
язык гладка ходзіць (у каго, чый) — хто-н. умее свабодна, лёгка і прыгожа гаварыць
Сплю на артапедычнай падушцы, а хацелася б на фінансавай.
dulina — беларуская лацінка
Слова дуліна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дуліна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дулька + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дуле́лы (6)
(9) крыву́ліна ‹
› дуле́ць (6)
(10) загагу́ліна ‹
› ду́лечка (7)
(8) рагу́ліна ‹
› ду́лька (6)
(8) сакулі́на ‹
› ду́льна-зара́дны (14)
(7) ску́ліна ‹
› ду́льны (6)
(8) наму́ліна ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
заўсёды / заўжды