аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сакуліна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сакулі́на мн. сакулі́ны |
| Родны каго? чаго? |
сакулі́ны мн. сакулі́н |
| Давальны каму? чаму? |
сакулі́не мн. сакулі́нам |
| Вінавальны каго? што? |
сакулі́ну мн. сакулі́н |
| Творны кім? чым? |
сакулі́най, сакулі́наю мн. сакулі́намі |
| Месны у кім? у чым? |
сакулі́не мн. сакулі́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто пытае, той не блудзіць, хто шукае, той знаходзіць.
Не шукаючы, не знойдзеш = Шукай, дык знойдзеш.
Пашукай, як трэба, і знойдзеш, што трэба.
— Давайце цанавацца, — сказаў пакупнік хлопцу на рыбным рынку, бо хацеў патаргавацца.
— Ну давайце, — не расслухаў хлопец і палез цалавацца.
sakulina — беларуская лацінка
Слова сакуліна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сакуліна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сакура + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› саксо́нка (8)
(10) загагу́ліна ‹
› саксо́нскі (9)
(8) рагу́ліна ‹
› саксуп (6)
(6) ду́ліна ‹
› сакуліны (8)
(7) ску́ліна ‹
› сакуліны (8)
(8) наму́ліна ‹
› са́кура (6)
(9) спірулі́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.