аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова загагуліна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
загагу́ліна мн. загагу́ліны |
| Родны каго? чаго? |
загагу́ліны мн. загагу́лін |
| Давальны каму? чаму? |
загагу́ліне мн. загагу́лінам |
| Вінавальны каго? што? |
загагу́ліну мн. загагу́ліны |
| Творны кім? чым? |
загагу́лінай, загагу́лінаю мн. загагу́лінамі |
| Месны у кім? у чым? |
загагу́ліне мн. загагу́лінах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Гуляй, ды працу знай.
— Слухай, там у халадзільніку быў торт. Дзе ён?
— Я з'ела адзін кавалачак.
— Добра, а дзе астатнія кавалачкі?
— А я не рэзала.
zahahulina — беларуская лацінка
Слова загагуліна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік загагуліна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове загагулінка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› загагата́ць (10)
(14) клубнецыбу́ліна ‹
› зага́гаць (8)
(10) закаву́ліна ‹
› загаго́каць (10)
(9) крыву́ліна ‹
› загагу́лінка (11)
(8) рагу́ліна ‹
› зага́д (5)
(6) ду́ліна ‹
› зага́д (5)
(8) сакулі́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.