аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова намуліна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
наму́ліна мн. наму́ліны |
| Родны каго? чаго? |
наму́ліны мн. наму́лін |
| Давальны каму? чаму? |
наму́ліне мн. наму́лінам |
| Вінавальны каго? што? |
наму́ліну мн. наму́ліны |
| Творны кім? чым? |
наму́лінай, наму́лінаю мн. наму́лінамі |
| Месны у кім? у чым? |
наму́ліне мн. наму́лінах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Шчасце ўсюды, дзе захочаш.
— Ах, я зноў хачу ў Парыж!
— О, а вы былі?
— Не, учора таксама хацела.
namulina — беларуская лацінка
Слова намуліна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік намуліна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове намулка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› намудурава́ны (12)
(6) ду́ліна ‹
› намудурава́ць (12)
(8) сакулі́на ‹
› наму́л (5)
(7) ску́ліна ‹
› наму́лка (7)
(9) спірулі́на ‹
› наму́льванне (11)
(8) адту́ліна ‹
› наму́львацца (11)
(8) мачу́ліна ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.