STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова намулка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
наму́лка мн. наму́лкі |
| Родны каго? чаго? |
наму́лкі мн. наму́лак |
| Давальны каму? чаму? |
наму́лцы мн. наму́лкам |
| Вінавальны каго? што? |
наму́лку мн. наму́лкі |
| Творны кім? чым? |
наму́лкай, наму́лкаю мн. наму́лкамі |
| Месны у кім? у чым? |
наму́лцы мн. наму́лках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
— Э, выпі чыста! от кабета!
Ганна тройчы прыгубіла
І чарку ўсю перакуліла.
— Ой, буду п’яна — ашаломіць.
— Касцей гарэлка не паломіць!
— У нас на рабоце ёсць Валянцей. Ён такі дурны, нічога рабіць не ўмее. Мы за яго ўсё робім.
— Па-мойму, Валянцей не такі ўжо і дурны.
namulka — беларуская лацінка
Слова намулка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік намулка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове намульванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› намудурава́ць (12)
(7) піку́лка ‹
› наму́л (5)
(6) ску́лка ‹
› наму́ліна (8)
(5) му́лка ‹
› наму́льванне (11)
(7) а́мпулка ‹
› наму́львацца (11)
(9) шкру́пулка ‹
› наму́льваць (10)
(7) пасу́лка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
