аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова шкрупулка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шкру́пулка мн. шкру́пулкі |
| Родны каго? чаго? |
шкру́пулкі мн. шкру́пулак |
| Давальны каму? чаму? |
шкру́пулцы мн. шкру́пулкам |
| Вінавальны каго? што? |
шкру́пулку мн. шкру́пулкі |
| Творны кім? чым? |
шкру́пулкай, шкру́пулкаю мн. шкру́пулкамі |
| Месны у кім? у чым? |
шкру́пулцы мн. шкру́пулках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзе чарка, там і сварка.
— Слухай, там у халадзільніку быў торт. Дзе ён?
— Я з'ела адзін кавалачак.
— Добра, а дзе астатнія кавалачкі?
— А я не рэзала.
škrupulka — беларуская лацінка
Слова шкрупулка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шкрупулка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шкрэбанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шкро́бат (7)
(5) му́лка ‹
› шкро́баць (8)
(7) наму́лка ‹
› шкро́бнуць (9)
(7) а́мпулка ‹
› шкрэ́банне (9)
(7) пасу́лка ‹
› шкрэ́бат (7)
(5) ту́лка ‹
› шкрэ́бацца (9)
(7) зату́лка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.