аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пасулка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пасу́лка мн. пасу́лкі |
| Родны каго? чаго? |
пасу́лкі мн. пасу́лак |
| Давальны каму? чаму? |
пасу́лцы мн. пасу́лкам |
| Вінавальны каго? што? |
пасу́лку мн. пасу́лкі |
| Творны кім? чым? |
пасу́лкай, пасу́лкаю мн. пасу́лкамі |
| Месны у кім? у чым? |
пасу́лцы мн. пасу́лках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Няма смачнейшай вадзіцы, як з роднай крыніцы.
— Чаму вы ніколі не хварэеце?
— А я не нервуюся.
— І вы так многа працуеце, як вы расслабляецеся?
— А я не напружваюся.
pasulka — беларуская лацінка
Слова пасулка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пасулка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пасушнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пасука́ць (8)
(7) наму́лка ‹
› пасу́л (5)
(7) а́мпулка ‹
› пасу́ленне (9)
(9) шкру́пулка ‹
› пасумава́ць (10)
(5) ту́лка ‹
› пасумне́лы (9)
(7) зату́лка ‹
› пасумне́ць (9)
(8) шкату́лка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.