STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова скулка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ску́лка мн. ску́лкі |
| Родны каго? чаго? |
ску́лкі мн. ску́лак |
| Давальны каму? чаму? |
ску́лцы мн. ску́лкам |
| Вінавальны каго? што? |
ску́лку мн. ску́лкі |
| Творны кім? чым? |
ску́лкай, ску́лкаю мн. ску́лкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ску́лцы мн. ску́лках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
каліва — пра самую малую колькасць чаго-н.; трошкі, крыху
ні каліва — ніколькі, ані
адны слёзы — а) бяда, гора; б) вельмі мала
Дэфемінізацыя:
каменщик — му́ляр
каменщица — му́ляр
skulka — беларуская лацінка
Слова скулка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скулка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скулле + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ску́ліна (7)
(7) пігу́лка ‹
› скулі́цца (8)
(7) цыду́лка ‹
› скулі́ць (7)
(7) піку́лка ‹
› ску́лле (6)
(5) му́лка ‹
› ску́ль (5)
(7) наму́лка ‹
› скульба́чаны (11)
(7) а́мпулка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
