дындаваць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў дындаваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	дындава́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я дынду́ю мы дынду́ем ты дынду́еш вы дынду́еце ён, яна, яно дынду́е яны дынду́юць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. дындава́ла м. дындава́ў н. дындава́ла мн. дындава́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты дынду́й вы дынду́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	дынду́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

Ты жывеш у недасканалым свеце. Калі ты палюеш на мілфаў — гэта кайф. Калі мілфы палююць на цябе — гэта разбэшчванне малалетніх.

dyndavać — беларуская лацінка

Слова дындаваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: