аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
нескланяльны
праскланяць слова дынга
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ды́нга мн. ды́нга |
| Родны каго? чаго? |
ды́нга мн. ды́нга |
| Давальны каму? чаму? |
ды́нга мн. ды́нга |
| Вінавальны каго? што? |
ды́нга мн. ды́нга |
| Творны кім? чым? |
ды́нга мн. ды́нга |
| Месны у кім? у чым? |
ды́нга мн. ды́нга |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Новых сяброў набывай, а старых не забывай.
— Скарнік, ты, несумнеўна, самы нікчэмны слоўнік з усіх, пра якія я чуў.
— Але вы пра мяне чулі.
dynha — беларуская лацінка
Слова дынга (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дынга — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дыністар + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дынатэ́рый (9)
(7) бако́нга ‹
› дынацэра́т (9)
(7) стро́нга ‹
› дынацэфа́л (9)
(5) То́нга ‹
› дындава́ць (9)
(5) цынга́ ‹
› дыні́стар (8)
(9) шрубцы́нга ‹
› дынітрабензо́л (13)
(7) марэ́нга ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.