мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
цынвальды́т — назоўнік цынго́тны — прыметнік
канцэпт

цынга

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова цынга
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 цынга́

мн.  —
Родны
каго? чаго?		 цынгі́

мн.  —
Давальны
каму? чаму?		 цынзе́

мн.  —
Вінавальны
каго? што?		 цынгу́

мн.  —
Творны
кім? чым?		 цынго́й, цынго́ю

мн.  —
Месны
у кім? у чым?		 цынзе́

мн.  —
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

хлябтаць — прагна піць // піць (віно, спіртныя напіткі) у вялікай колькасці

— Мне, думаеш, лёгка? Буду там чорт ведае з кім тую гарэлку хлябтаць. (Уладзімір Караткевіч)

Сплю на артапедычнай падушцы, а хацелася б на фінансавай.


cynha — беларуская лацінка

Слова цынга (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік цынга — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове цынеб + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› цына́нхум (8)

(7) стро́нга ‹

› цынарызі́н (9)

(5) То́нга ‹

› цынвальды́т (10)

(5) ды́нга ‹

› цынго́тны (8)

(9) шрубцы́нга ‹

› цыне́б (5)

(7) марэ́нга ‹

› цынео́л (6)

(7) марэнга ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

бібліятэкары