аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
нескланяльны
праскланяць слова марэнга
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
марэ́нга мн. марэ́нга |
| Родны каго? чаго? |
марэ́нга мн. марэ́нга |
| Давальны каму? чаму? |
марэ́нга мн. марэ́нга |
| Вінавальны каго? што? |
марэ́нга мн. марэ́нга |
| Творны кім? чым? |
марэ́нга мн. марэ́нга |
| Месны у кім? у чым? |
марэ́нга мн. марэ́нга |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не плюй у крыніцу: прыдзеш па вадзіцу.
Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)— У цябе быў хто-небудзь да мяне?
— Сёння?
marenha — беларуская лацінка
Слова марэнга (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік марэнга — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове марэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› марэ́навы (8)
(5) ды́нга ‹
› марэ́навыя (9)
(5) цынга́ ‹
› марэназмяшча́льны (16)
(9) шрубцы́нга ‹
› марэ́нне (7)
(7) шарэ́нга ‹
› марэ́нны (7)
(7) мерэ́нга ‹
› марэнскі (8)
(8) мітрэ́нга ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.