жыліць

гэта

— прысвойваць што-небудзь, не вяртаць чаго-небудзь

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў жыліць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	жы́ліць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я жы́лю мы жы́лім ты жы́ліш вы жы́ліце ён, яна, яно жы́ліць яны жы́ляць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. жы́ліла м. жы́ліў н. жы́ліла мн. жы́лілі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты жы́ль вы жы́льце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	жы́лячы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

цаца-цаца, ды ў кішэнь — пра таго, хто не праміне ўзяць чужое, прысвоіць што-н.

— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!

žylić — беларуская лацінка

Слова жыліць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: