завугаць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў завугаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	заву́гаць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я заву́гаю мы заву́гаем ты заву́гаеш вы заву́гаеце ён, яна, яно заву́гае яны заву́гаюць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. заву́гала м. заву́гаў н. заву́гала мн. заву́галі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты заву́гай вы заву́гайце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	заву́гаўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай

— Родненькая, што ты будзеш есці?
— А ў нас ёсць хлябок?
— Ёсць.
— А масліца?
— І масліца ёсць.
— А каўбаска?
— І каўбаска ёсць.
— Я буду аладачкі…

zavuhać — беларуская лацінка

Слова завугаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: