загручаць

гэта

— забразгаць, загрукацець

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў загручаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	загруча́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я загручу́ мы загручы́м ты загручы́ш вы загручыце́ ён, яна, яно загручы́ць яны загруча́ць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. загруча́ла м. загруча́ў н. загруча́ла мн. загруча́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты загручы́ вы загручы́це
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	загруча́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

напаве́р — у доўг, у крэдыт

...і краму сабе аблюбаваў, дзе можна браць сёе-тое напавер, бо грошы не заўсёды бываюць у кішэні. (Якуб Колас)

Чытаючы «Дзікае паляванне караля Стаха»:

Што бачыць прадпрымальнік: гарэлка «Тройчы дзевяць» на 27 травах. Назва агонь!
Што бачыць гурман: ласіныя губы ў падсалоджаным воцаце, халодныя пірагі з гусінай пячонкай.
Што бачу я: не можа толькі цнатлівая дзеўка, ды і тая хутка згаджаецца.

zahručać — беларуская лацінка

Слова загручаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: