аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова ганарліўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ганарлі́ўка мн. ганарлі́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
ганарлі́ўкі мн. ганарлі́вак |
| Давальны каму? чаму? |
ганарлі́ўцы мн. ганарлі́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
ганарлі́ўку мн. ганарлі́вак |
| Творны кім? чым? |
ганарлі́ўкай, ганарлі́ўкаю мн. ганарлі́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ганарлі́ўцы мн. ганарлі́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто ўлетку цяньку шукае, той узімку галадае.
— Памятаеш, ты ўчора купіў бульбу? Пасля працы купі бульбу.
— А што з ёй здарылася? Яна сапсавалася?
— Не, яна буракі.
hanarliŭka — беларуская лацінка
Слова ганарліўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ганарліўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ганаровасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ганарлі́васць (12)
(8) саплі́ўка ‹
› ганарлі́вец (10)
(11) нецярплі́ўка ‹
› ганарлі́вы (9)
(8) руплі́ўка ‹
› ганаро́ва (8)
(11) празо́рліўка ‹
› ганаро́васць (11)
(6) слі́ўка ‹
› ганаро́вы (8)
(9) зласлі́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.