аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова ганаровасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ганаро́васць мн. ганаро́васці |
| Родны каго? чаго? |
ганаро́васці мн. ганаро́васцяў, ганаро́васцей |
| Давальны каму? чаму? |
ганаро́васці мн. ганаро́васцям |
| Вінавальны каго? што? |
ганаро́васць мн. ганаро́васці |
| Творны кім? чым? |
ганаро́васцю мн. ганаро́васцямі |
| Месны у кім? у чым? |
ганаро́васці мн. ганаро́васцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
цаца-цаца, ды ў кішэнь — пра таго, хто не праміне ўзяць чужое, прысвоіць што-н.
— Колькі было падзелаў Рэчы Паспалітай?
— На тры больш, чым трэба.
hanarovasć — беларуская лацінка
Слова ганаровасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ганаровасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ганарыстасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ганарлі́вы (9)
(15) непрынцыпо́васць ‹
› ганарлі́ўка (10)
(16) беспрынцыпо́васць ‹
› ганаро́ва (8)
(10) здаро́васць ‹
› ганаро́вы (8)
(13) неганаро́васць ‹
› ганары́ста (9)
(11) бязбро́васць ‹
› ганары́стасць (12)
(9) суро́васць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.