задыгаць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў задыгаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	зады́гаць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я зады́гаю мы зады́гаем ты зады́гаеш вы зады́гаеце ён, яна, яно зады́гае яны зады́гаюць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. зады́гала м. зады́гаў н. зады́гала мн. зады́галі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты зады́гай вы зады́гайце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	зады́гаўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

цаца-цаца, ды ў кішэнь — пра таго, хто не праміне ўзяць чужое, прысвоіць што-н.

Бабуля паспрачалася з Ціханам, што ён не з'есць 26 пельменяў. Спрачаліся на прыбіранне ў кватэры. І вось Ціхан даядае 25-ы пельмень і разумее, што 26-га ў талерцы няма. Гэта ўсё, што трэба ведаць пра заключэнне дагавораў.

zadyhać — беларуская лацінка

Слова задыгаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: