дыгаць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў дыгаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	ды́гаць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я ды́гаю мы ды́гаем ты ды́гаеш вы ды́гаеце ён, яна, яно ды́гае яны ды́гаюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. ды́гала м. ды́гаў н. ды́гала мн. ды́галі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты ды́гай вы ды́гайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	ды́гаючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

кеміць — разумець, разбірацца, цяміць
цяміць — разумець сэнс падзей, гаворкі і пад.; разбірацца, кеміць
шалопаць — кумекаць, цяміць, разумець

— Ты не асілак, ты афэлак, — сказаў тата і паказаў, што дзверы адчыняюцца націсканнем на клямку.

dyhać — беларуская лацінка

Слова дыгаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: