дыганне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дыганне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ды́ганне мн. ды́ганні
Родны каго? чаго?	ды́гання мн. ды́ганняў
Давальны каму? чаму?	ды́ганню мн. ды́ганням
Вінавальны каго? што?	ды́ганне мн. ды́ганні
Творны кім? чым?	ды́ганнем мн. ды́ганнямі
Месны у кім? у чым?	ды́ганні мн. ды́ганнях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

адна хеўра; з адной хеўры

пра людзей адных поглядаў, адных паводзін (звычайна не вартых увагі)

бульба 2 кг
мука жытняя 250 г
мука пшанічная 250 г
яйкі 5 шт
лісічкі 500 г
тлустая смятана 800 г
сметанковае масла 200 г
сланечнікавы алей
рапсавы алей нефільтраваны (крыху)
кроп (на смак)
тонкая зялёная цыбуля (на смак)
соль, цукар, перац (на смак)

так, гэта дранік
пераасэнсаваны дранік

dyhannie — беларуская лацінка

Слова дыганне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: