закарбаваць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў закарбаваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	закарбава́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я закарбу́ю мы закарбу́ем ты закарбу́еш вы закарбу́еце ён, яна, яно закарбу́е яны закарбу́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. закарбава́ла м. закарбава́ў н. закарбава́ла мн. закарбава́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты закарбу́й вы закарбу́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	закарбава́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Кожная зязюлька пра сваё кукуе.

Чытаючы «Дзікае паляванне караля Стаха»:

Што бачыць прадпрымальнік: гарэлка «Тройчы дзевяць» на 27 травах. Назва агонь!
Што бачыць гурман: ласіныя губы ў падсалоджаным воцаце, халодныя пірагі з гусінай пячонкай.
Што бачу я: не можа толькі цнатлівая дзеўка, ды і тая хутка згаджаецца.

zakarbavać — беларуская лацінка

Слова закарбаваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: