аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова закарваш
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
закарва́ш мн. закарва́шы |
| Родны каго? чаго? |
закарва́ша мн. закарва́шаў |
| Давальны каму? чаму? |
закарва́шу мн. закарва́шам |
| Вінавальны каго? што? |
закарва́ш мн. закарва́шы |
| Творны кім? чым? |
закарва́шам мн. закарва́шамі |
| Месны у кім? у чым? |
закарва́шы мн. закарва́шах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
маленькі, ды залаценькі
— Ведаеш, што прыходзіць да тых, хто ўмее чакаць?
— Што?
— Ніхалеры. Так і чакаюць.
zakarvaš — беларуская лацінка
Слова закарваш (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік закарваш — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове закарвашына + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› закарбава́ць (11)
(3) ва́ш ‹
› закарбо́ўваць (12)
(5) лава́ш ‹
› зака́рваць (9)
(8) сыраква́ш ‹
› закарва́шына (11)
(5) чува́ш ‹
› закардо́нны (10)
(6) Длугаш ‹
› закаржаве́лы (11)
(8) каранда́ш ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.