Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 закінуць, -ну, -неш, -не; закончанае трыванне, каго-што.
  1. Кінуць (звычайна з сілай), каб прадмет аказаўся ў пэўным месцы. Закінуць мяч у сетку. ▪ І кажа раз Алесік брату: — Закінем кнігі ў снег, за хату, — Ты «верую», а я «начаткі», І пойдуць іншыя парадкі. ← Якуб Колас. // Рэзкім рухам, узмахам ускінуць, зачапіць за што-н. Паляўнічы спрытным рухам закінуў стрэльбу за плячо, падбег да здабычы. ← Мікола Гамолка. Стараста закінуў лейцы на нашы штыкеты, а сам зайшоў на двор. ← Алесь Якімовіч. / у безасабовая форма ужыв. Хлопец ішоў з цяжкім грузам на вялікай хуткасці, тармазнуў, і прычэп закінула. ← Уладзімір Мяжэвіч. // Згубіць, паклаўшы не на месца. Дзеці закінулі недзе нож. // размоўнае слова Даць, пакласці (корм жывёле). — Я ўжо каня адпрог і сена яму ў драбіну закінуў, — азваўся з печы Пеця. ← Міхась Скрыпка. // пераноснае значэнне Прымусіць апынуцца дзе-н. [Вайна] закінула.. [Салаўёва] ў беларускія лясы, аб якіх ён упершыню пачуў толькі на фронце. ← Уладзімір Шахавец.
  2. Адкінуць, адвесці (частку цела, адзення і пад.) уверх, убок; надаць іншае становішча. Закінуць нагу на нагу. Закінуць рукі за галаву. ▪ — Калгасы цяпер не тыя, Уладзімір Васільевіч, — паціснуў плячамі Свідраль і закінуў жаўтаваты жмуток валасоў з ілба ўгару. ← Ігнат Дуброўскі.
  3. Перастаць займацца чым-н., пакінуць каго-, што-н. без догляду; занядбаць. Закінуць вучобу. Закінуць дзяцей. Закінуць гаспадарку. ▪ Пад вясну ж па школе і ў калгасе было столькі спраў, што нашы з Васілём заняткі па музыцы прыйшлося закінуць. ← Павел Кавалёў.
  4. размоўнае слова Даставіць, пераслаць у якое-н. месца. Закінуць дэсант. Закінуць разведчыка ў варожы тыл.
  •••
  Закінуць агонь — неасцярожна карыстаючыся агнём, выклікаць пажар. — Вы не бойцеся, — сказаў Харытон. — Мы не закінем агню, мы ж не дзеці. ← Сымон Баранавых.
  Закінуць вуду — асцярожна, намёкам задаць пытанне з мэтай выведаць што-н.
  Закінуць іскру (у душу) — узбудзіць, выклікаць якое-н. пачуццё; даць падставу для чаго-н.
  Закінуць слова (слоўца) — пахадайнічаць за каго-н., аказаць падтрымку.
  Як за сябе закінуць — хутка і многа з'есці, выпіць.