Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 пакінуць, -ну, -неш, -не; закончанае трыванне, каго-што.
  1. Адпраўляючыся куды-н., не ўзяць з сабой. У воласці пакінулі мы цэлую звязку кніг і газет. ← Кузьма Чорны. Жаль.. [Марыны Паўлаўны] змяніўся на турботнае ваганне, ці пакінуць тут д[а]ччыну картку, ці ўзяць з сабой. ← Міхась Зарэцкі. // Часова змясціць куды-н. [Марыся:] — Ідзём адгэтуль... Я пакінула ў сенцах свае рэчы і хачу без сведак пагаварыць з бацькам. ← Алесь Бажко.
  2. Адпраўляючыся куды-н., аддаць, перадаць каму-н. Ад'язджаючы зноў у Данбас, брат пакінуў Васілю гармонік. ← Павел Кавалёў. // Перадаць у спадчыну. — Тата, калі паміраў, то пакінуў усё мне, — сказаў Андрэй як мага спакайней.. — Я цяпер гаспадар у хаце. ← Аркадзь Чарнышэвіч.
  3. Прыберагчы, адкласці, схаваць для каго-, чаго-н., з якой-н. мэтай. Пакінуць агурок на насенне. ▪ Дзяўчаты трошкі паелі і пакінулі яшчэ на раз. ← Рыгор Няхай. Грошы .. [Марына Паўлаўна] падзяліла на дзве роўныя часткі і адну пакінула сабе, а другую паслала дачцэ. ← Міхась Зарэцкі.
  4. Выйсці, пайсці адкуль-н. (часова або назаўсёды). У канцы сакавіка, калі сонца пачало прыграваць і снег паступова сышоў, мядзведзіца пакінула сваю бярлогу. ← Віталі Вольскі. // Адказацца ад чаго-н., звольніцца, пайсці з якой-н. работы, пасады і пад. Казлоўскі паходзіў з прыгонных сялян. Пасля паўстання пакінуў духоўны сан і стаў настаўнікам. ← Г. Кісялёў. За тыдзень да заняткаў.. Аляксей пакінуў працу ў МТС. ← Іван Шамякін. // Перастаць удзяляць увагу каму-, чаму-н. Пакінуць чалавека аднаго з яго невясёлымі думамі.. [хлопцы] не маглі. ← Уладзімір Шахавец. Міхал Шарупіч якраз браў пробу і не мог пакінуць электрапечы. ← Уладзімір Карпаў. // Пайсці ад каго-, чаго-н., расстацца з кім-, чым-н. Прыйшла дачка. Пакінуў муж — Свавольніца яна. ← Янка Непачаловіч. // пераноснае значэнне Перастаць існаваць у кім-н., знікнуць (пра думкі, пачуцці і пад.). Сышоўшы на перон, Рыта разгубілася. Рашучасць пакінула яе. ← Іван Навуменка. Таго ніколі не пакіне Юнацкі, Вечна весні ўздым, — Хто аддае, Як дар краіне, Жыццё дарэшты — маладым! ← Ніл Гілевіч.
  5. Прымусіць або прапанаваць застацца дзе-н., працягваць знаходзіцца ў якім-н. месцы. Цяпер толькі зразумеў хлапчук, навошта яго пакінулі дома. ← Алесь Пальчэўскі. Тарас здаў дзяржаўныя экзамены на выдатна, яго пакінулі ў аспірантуры. ← Ілья Гурскі.
  6. Захаваць у якім-н. стане, не змяніць чыйго-н. стану, становішча. Дворнік пакінуў браму адпёртаю і пайшоў спачываць пасля бяссоннай ночы. ← Цішка Гартны. Платон разгарнуў пакунак і так пакінуў. ← Аркадзь Чарнышэвіч.
  7. Прызначыць кім-н., у якасці каго-н. Купрыянчыка пакінуў дзед Талаш за правадніка, каб паказаць дарогу вартавым чырвонаармейцам. ← Якуб Колас. Карла парашылі пакінуць тут за гаспадара. ← Янка Маўр.
  8. (ужываецца з адмоўем). Абмінуць, абысці, не крануць. [Максім:] — Ні хаты, ні кусціка, ні дрэўца не пакінула ў.. [сяле] вайна. ← Анатоль Кудравец. Сілівону Лагуцьку было больш за семдзесят, але здавалася, што гады прайшлі пад ім, не пакінуўшы ні следу, ні знаку. ← Міхась Лынькоў.
  9. з інфінітыў Спыніць якое-н. дзеянне, занятак. Пабліжэнне восені ўжо адчувалася ў прыродзе. Зніклі жаўранкі, пакінулі стракатаць конікі. ← Аркадзь Чарнышэвіч. Гадоў васемнаццаці.. [Лешак] пакінуў вучыцца і ўзяўся за гаспадарку. ← Янка Брыль. [Леў Раманавіч:] — Пакінем пра гэта гаварыць. Усё ў свой час... ← Алесь Асіпенка.
  10. Выклікаць што-н. пасля сябе, паслужыць прычынай з'яўлення чаго-н. Першая паездка па возеры пакінула непрыемнае ўражанне. ← Э. Самусенка.
  11. Не даць чаго-н., пазбавіць чаго-н. Пакінуць ліст без адказу. Пакінуць без абеду. ▪ [Зыгмусь:] — Ніяк няможна пакінуць нашу зямлю без вільгаці. ← Віталі Вольскі.
  12. загадны лад пакінь(це). Ужываецца для выражэння нязгоды з чым-н., патрабавання спыніць размову пра што-н. [Мікола:] — Э, пакінь! Нашла каго ўгаворваць. Гэта ж яшчэ дзіця... ← Цішка Гартны. // Ужываецца для выражэння просьбы, патрабавання не чапаць каго-, чаго-н., не турбаваць каго-н. — Пакінь кпіць, — перапыніў.. [Надзю] Вошкін і на хвілінку насупіўся. ← Мікола Ткачоў.
  •••
  Каменя на камені не пакінуць — а) ушчэнт разбурыць; б) бязлітасна раскрытыкаваць.
  Пакінуць гэты свет — памерці.
  Пакінуць з носам — абдурыць, падмануць каго-н.
  Пакінуць у дурнях — падмануць, паставіць у смешнае, няёмкае становішча каго-н.