занітаваць

гэта

— запаяць што-небудзь; увасобіць што-небудзь у жыццё

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў занітаваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	занітава́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я заніту́ю мы заніту́ем ты заніту́еш вы заніту́еце ён, яна, яно заніту́е яны заніту́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. занітава́ла м. занітава́ў н. занітава́ла мн. занітава́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты заніту́й вы заніту́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	занітава́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

дадай у свой лексікон і працоўны чат:
даўбешка — пра тупога, някемлівага чалавека
доўбня / даўбня — пра няцямкага, дурнога чалавека
тупы як абух — някемлівы, неразумны

вандроўка па сінонімах

як кажуць ірландцы,
не спытаеш — не атрымаеш

if you don’t ask, you don’t get

zanitavać — беларуская лацінка

Слова занітаваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: