STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова гарбата
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гарба́та мн. гарба́ты |
| Родны каго? чаго? |
гарба́ты мн. гарба́т |
| Давальны каму? чаму? |
гарба́це мн. гарба́там |
| Вінавальны каго? што? |
гарба́ту мн. гарба́ты |
| Творны кім? чым? |
гарба́тай, гарба́таю мн. гарба́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
гарба́це мн. гарба́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У добрай сям'і ніхто не лішні.
Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.
мованацыкі: з філіжанкі!— Дайце мне гарбаты са смакам агульнай млявасці і абыякавасці да жыцця...
— Самагонкі?
— Так.
Калі не ведаеш, гарбата або чай — кажы гарбатачай.
harbata — беларуская лацінка
Слова гарбата (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гарбата — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гарбатасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гарба́рскі (9)
(5) то́-та ‹
› гарба́рства (10)
(5) то́-та ‹
› гарба́сты (8)
(7) ізаба́та ‹
› гарба́тасць (10)
(8) шчарба́та ‹
› гарба́тая (8)
(6) чуба́та ‹
› гарба́тка (8)
(6) цыба́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
