аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова ізабата
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ізаба́та мн. ізаба́ты |
| Родны каго? чаго? |
ізаба́ты мн. ізаба́т |
| Давальны каму? чаму? |
ізаба́це мн. ізаба́там |
| Вінавальны каго? што? |
ізаба́ту мн. ізаба́ты |
| Творны кім? чым? |
ізаба́тай, ізаба́таю мн. ізаба́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
ізаба́це мн. ізаба́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сядзець пад фартухом — у поўным падпарадкаванні, пад пятой
— Давайце цанавацца, — сказаў пакупнік хлопцу на рыбным рынку, бо хацеў патаргавацца.
— Ну давайце, — не расслухаў хлопец і палез цалавацца.
izabata — беларуская лацінка
Слова ізабата (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ізабата — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ізабронта + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ізаба́рна-ізатэрмі́чны (20)
(7) такі́-та ‹
› ізаба́рны (8)
(5) то́-та ‹
› ізабары́чны (10)
(5) то́-та ‹
› ізабе́лінскі (11)
(7) гарба́та ‹
› ізабро́нта (9)
(8) шчарба́та ‹
› ізабута́н (8)
(6) чуба́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.