аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова ізабронта
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ізабро́нта мн. ізабро́нты |
| Родны каго? чаго? |
ізабро́нты мн. ізабро́нтаў |
| Давальны каму? чаму? |
ізабро́нце мн. ізабро́нтам |
| Вінавальны каго? што? |
ізабро́нту мн. ізабро́нты |
| Творны кім? чым? |
ізабро́нтай, ізабро́нтаю мн. ізабро́нтамі |
| Месны у кім? у чым? |
ізабро́нце мн. ізабро́нтах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як прыгожа сказаць неразбярыха:
к у л а м е́ с а
Мы не сустракалі ніводнага вандроўніка ў часе з будучыні, таму што ў нас няма будучыні.
izabronta — беларуская лацінка
Слова ізабронта (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ізабронта — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ізабутан + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ізабары́чны (10)
(7) а-ко́нта ‹
› ізаба́та (7)
(7) нако́нта ‹
› ізабе́лінскі (11)
(6) ско́нта ‹
› ізабута́н (8)
(4) у́нта ‹
› ізабуты́лавы (11)
(8) паўфу́нта ‹
› ізабутылацэта́т (14)
(5) ху́нта ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Рукавічка.