аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова гаручасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гару́часць мн. гару́часці |
| Родны каго? чаго? |
гару́часці мн. гару́часцяў, гару́часцей |
| Давальны каму? чаму? |
гару́часці мн. гару́часцям |
| Вінавальны каго? што? |
гару́часць мн. гару́часці |
| Творны кім? чым? |
гару́часцю мн. гару́часцямі |
| Месны у кім? у чым? |
гару́часці мн. гару́часцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Стары гаворыць — гародзіць, ды на праўду выходзіць.
Стары са шляху не звядзе.
Бабуля паспрачалася з Ціханам, што ён не з'есць 26 пельменяў. Спрачаліся на прыбіранне ў кватэры. І вось Ціхан даядае 25-ы пельмень і разумее, што 26-га ў талерцы няма. Гэта ўсё, што трэба ведаць пра заключэнне дагавораў.
haručasć — беларуская лацінка
Слова гаручасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гаручасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гаручка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гару́спік (8)
(9) сыпу́часць ‹
› гару́ча-зма́зачны (15)
(9) шыпу́часць ‹
› гару́чае (7)
(10) сляпу́часць ‹
› гару́чка (7)
(11) негару́часць ‹
› гару́чка (7)
(12) неўміру́часць ‹
› гару́чы (6)
(14) непрыміру́часць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.