мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
шыпу́н — назоўнік шыпу́чка — назоўнік
канцэпт

шыпучасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова шыпучасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 шыпу́часць

мн.  шыпу́часці
Родны
каго? чаго?		 шыпу́часці

мн.  шыпу́часцяў, шыпу́часцей
Давальны
каму? чаму?		 шыпу́часці

мн.  шыпу́часцям
Вінавальны
каго? што?		 шыпу́часць

мн.  шыпу́часці
Творны
кім? чым?		 шыпу́часцю

мн.  шыпу́часцямі
Месны
у кім? у чым?		 шыпу́часці

мн.  шыпу́часцях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто ў цемру глядзіць, той ад святла крывіцца.


Калі вы пішаце скарот ад «дзякую», у вас атрымліваецца «дзяк». Дзяк — гэта царкоўны служыцель.

Пішыце ДЗЮ.
або: ШД — шчыры дзякуй

šypučasć — беларуская лацінка

Слова шыпучасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік шыпучасць — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове шыпучка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› шыпу́н (5)

(9) рыпу́часць ‹

› шыпу́н (5)

(11) скрыпу́часць ‹

› шыпу́н (5)

(9) сыпу́часць ‹

› шыпу́чка (7)

(10) сляпу́часць ‹

› шыпу́чы (6)

(9) гару́часць ‹

› шыпу́чы (6)

(11) негару́часць ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

дакажыце, што вы не робат