збурыць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў збурыць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	збуры́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я збуру́ мы збу́рым ты збу́рыш вы збу́рыце ён, яна, яно збу́рыць яны збу́раць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. збуры́ла м. збуры́ў н. збуры́ла мн. збуры́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты збуры́ вы збуры́це
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	збуры́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

пе́сціць во́чы — пра што-н. прыгожае, прыемнае на выгляд

песціць надзею, песціць мару, песціць думкі — жадаць здзяйснення чаго-н. прыемнага; пялегаваць (пераноснае значэнне)

— Ну навошта ты панакупляла столькі віна?! Я ж прасіла купіць адну пляшку!
— Галя, адной не было.

zburyć — беларуская лацінка

Слова збурыць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: