STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова збурэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
збурэ́нне мн. збурэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
збурэ́ння мн. збурэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
збурэ́нню мн. збурэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
збурэ́нне мн. збурэ́нні |
| Творны кім? чым? |
збурэ́ннем мн. збурэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
збурэ́нні мн. збурэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Як была я дзевачкаю, ка мне хадзілі з гарэлачкаю; а як стала маладзіцаю, не сталі хадзіць і з вадзіцаю.
Як сказаў адзін разумны чалавек, не памятаю ўжо як яго звалі, і забыўся ўжо, што ён сказаў, але думка была добрая.
zburennie — беларуская лацінка
Слова збурэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік збурэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове збуцвеласць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› збурбо́ліць (10)
(9) пабурэ́нне ‹
› збурча́ць (8)
(12) вібрабурэ́нне ‹
› збуры́ць (7)
(14) электрабурэ́нне ‹
› збурэ́ць (7)
(10) разбурэ́нне ‹
› збутвець (8)
(15) глебаразбурэнне ‹
› збутле́лы (8)
(14) самаразбурэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
