STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова самаразбурэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самаразбурэ́нне мн. самаразбурэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
самаразбурэ́ння мн. самаразбурэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
самаразбурэ́нню мн. самаразбурэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
самаразбурэ́нне мн. самаразбурэ́нні |
| Творны кім? чым? |
самаразбурэ́ннем мн. самаразбурэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
самаразбурэ́нні мн. самаразбурэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
жаўжаняткі — малыя жвавыя дзеткі
задрыга — нягеглы
чмур — балака, вясёлы гаварун
З гэным чмуром са смеху памром.
— Каву будзеш?
— Ты так дзіўна вымаўляеш слова «віно».
samarazburennie — беларуская лацінка
Слова самаразбурэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самаразбурэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самаразвіццё + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самаразбура́льны (15)
(8) збурэ́нне ‹
› самаразбура́цца (14)
(10) разбурэ́нне ‹
› самаразбураць (13)
(15) глебаразбурэнне ‹
› самаразвіццё́ (12)
(15) крыверазбурэнне ‹
› самаразвіццё́вы (14)
(13) біяразбурэ́нне ‹
› самаразвіццё́вы (14)
(9) узбурэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
