здаўжэць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў здаўжэць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	здаўжэ́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я здаўжэ́ю мы здаўжэ́ем ты здаўжэ́еш вы здаўжэ́еце ён, яна, яно здаўжэ́е яны здаўжэ́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. здаўжэ́ла м. здаўжэ́ў н. здаўжэ́ла мн. здаўжэ́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты здаўжэ́й вы здаўжэ́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	здаўжэ́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца

вазьмі любую кнігу, разгарні на любой старонцы, тыкні ў любое слова = твой лёс на сённяшні вечар

(гэта калі больш няма куды тыкаць)

zdaŭžeć — беларуская лацінка

Слова здаўжэць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: