счужэць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў счужэць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	счужэ́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я счужэ́ю мы счужэ́ем ты счужэ́еш вы счужэ́еце ён, яна, яно счужэ́е яны счужэ́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. счужэ́ла м. счужэ́ў н. счужэ́ла мн. счужэ́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты счужэ́й вы счужэ́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	счужэ́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

латру́га
1. гультай, лайдак, абібок, лодар; цяльпук
2. п'яніца, алкаголік, выпівака, жлукта, мачыляпа, (?) п'янчэла

Здаецца, мы пачалі забываць ісціну. Галоўнае не тое, з мукой будуць дранікі ці без, з яйкамі ці без. А тое, што на электрычнай пліце ва ўсякім разе атрымаецца дрэнь.

sčužeć — беларуская лацінка

Слова счужэць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: