здзёўбаць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў здзёўбаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	здзё́ўбаць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я здзё́ўбаю мы здзё́ўбаем ты здзё́ўбаеш вы здзё́ўбаеце ён, яна, яно здзё́ўбае яны здзё́ўбаюць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. здзё́ўбала м. здзё́ўбаў н. здзё́ўбала мн. здзё́ўбалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты здзё́ўбай вы здзё́ўбайце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	здзё́ўбаўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

пусціць жабу ў ваду
‘сказаць абы-што, недарэчнасць’

Чытаючы «Дзікае паляванне караля Стаха»:

Што бачыць прадпрымальнік: гарэлка «Тройчы дзевяць» на 27 травах. Назва агонь!
Што бачыць гурман: ласіныя губы ў падсалоджаным воцаце, халодныя пірагі з гусінай пячонкай.
Што бачу я: не можа толькі цнатлівая дзеўка, ды і тая хутка згаджаецца.

zdzioŭbać — беларуская лацінка

Слова здзёўбаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: