STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова здзёўбванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
здзё́ўбванне мн. здзё́ўбванні |
| Родны каго? чаго? |
здзё́ўбвання мн. здзё́ўбванняў |
| Давальны каму? чаму? |
здзё́ўбванню мн. здзё́ўбванням |
| Вінавальны каго? што? |
здзё́ўбванне мн. здзё́ўбванні |
| Творны кім? чым? |
здзё́ўбваннем мн. здзё́ўбваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
здзё́ўбванні мн. здзё́ўбваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Як была я дзевачкаю, ка мне хадзілі з гарэлачкаю; а як стала маладзіцаю, не сталі хадзіць і з вадзіцаю.
— Добры дзень! Хачу паспець заказаць у вас столік.
— Добры дзень! Паспець да чаго?
— Да спаткання.
— Да спаткання.
zdzioŭbvannie — беларуская лацінка
Слова здзёўбванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік здзёўбванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове здзеянне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› здзё́ўбаны (9)
(13) прадзё́ўбванне ‹
› здзё́ўбаны (9)
(12) абдзё́ўбванне ‹
› здзё́ўбаць (9)
(13) паддзё́ўбванне ‹
› здзё́ўбвацца (11)
(13) раздзё́ўбванне ‹
› здзё́ўбваць (10)
(11) удзё́ўбванне ‹
› здзі́баць (8)
(12) выдзё́ўбванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
