здзікавіцца

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
зваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў здзікавіцца
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	здзіка́віцца
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я здзіка́ўлюся мы здзіка́вімся ты здзіка́вішся вы здзіка́віцеся ён, яна, яно здзіка́віцца яны здзіка́вяцца
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. здзіка́вілася м. здзіка́віўся н. здзіка́вілася мн. здзіка́віліся
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты здзіка́ўся вы здзіка́ўцеся
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	здзіка́віўшыся

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

І хітры ліс у пастку трапляе.

Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.

мованацыкі: з філіжанкі!

zdzikavicca — беларуская лацінка

Слова здзікавіцца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: